Recensie: Zwartspreuk van Claudia Gray

Titel: Zwartspreuk
Auteur: Claudia Gray
Uitgeverij: HarperCollins Holland
Publicatie datum: 26 september 2017
Genre: fantasy, YA
Gelezen op: 13 oktober 2017
Mijn beoordeling: ★★★✩✩

Zwartspreuk vertelt het verhaal van Nadia, een meisje dat afstamt van heksen. De magische krachten die heksen hebben worden altijd overgebracht van moeder op dochter, en je moet al vroeg beginnen met het leren van deze hekserij wil je volgroeien tot een echte heks. Als Nadia’s moeder halsoverkop vertrekt en haar achterlaat met haar vader en broertje, besluiten ze te verhuizen naar een klein stadje genaamd Captive’s Sound.

Nadia is nog maar half ingewijd in de hekserij en heeft geen idee hoe ze – zonder haar moeder – verder kan leren en haar magie kan ontwikkelen. Dat blijkt een probleem te zijn, want er is iets raars aan de hand met Captive’s Sound, iets duisters, en Nadia heeft haar magie daarom hard nodig. Samen met een mysterieuze, knappe jongen en een meisje met grijs haar probeert ze uit te zoeken hoe ze iets kan doen aan dit duistere probleem dat steeds groter lijkt te worden.

Yes! Een nieuw boek van Claudia Gray dat ik kan lezen – dat was de eerste gedachte die bij me opkwam zodra ik zag dat HarperCollins Spellcaster van Claudia Gray had vertaald. De Vuurvogel-trilogie van haar had ik vorig jaar gelezen en die vond ik toen echt geweldig, de serie staat ook in mijn top favoriete boeken. Spellcaster stond al een tijdje op mijn TBR, maar omdat de lijst van boeken die ik nog moet lezen zó lang is, was ik de serie een beetje uit het oog verloren. Totdat ik zag dat er een Nederlandse vertaling uit kwam, en de uitgeverij mij wel een recensie-exemplaar wilde toesturen.

Het was wel even slikken toen ik begon met het lezen van Zwartspreuk. Voor mijn gevoel was de schrijfstijl compleet anders dan in de Vuurvogel-trilogie – ik kon duidelijk merken dat dit een van Claudia Gray’s eerdere boeken was. Daarom vond ik het denk ik ook wat moeilijker om echt in het verhaal te komen, en moest ik mezelf af en toe dwingen om verder te lezen. De eerste honderd pagina’s gingen nogal langzaam, maar toen ik eenmaal gewend was geraakt aan de schrijfstijl, las ik het boek in een avond uit.

Het onderwerp zelf – hekserij – sprak mij heel erg aan. Vroeger was ik echt een enorme fan van de tv serie Charmed, en sindsdien heb ik altijd wel een liefde gehad voor boeken en tv series met hekserij en toverkracht. De wereld die Claudia Gray heeft gecreëerd in Zwartspreuk vind ik erg leuk en interessant, met Captive’s Sound als mysterieuze stad met een ingewikkelde geschiedenis, en de manier waarop Nadia haar toverkracht gebruikt doormiddel van herinneringen. Het verhaal had daarnaast ook genoeg actiescènes (yes, die vond ik echt super om te lezen!) en plottwisten die ik niet zag aankomen.

“Het was heel raar: een dierbare kwetsen was nog veel erger dan zelf gekwetst worden. Het bleef je veel langer bij en bleef je de hele nacht dwarszitten, tot de zon weer opkwam.”

Wat ik minder vond, was dat er vaak vanuit het niets werd gewisseld met perspectieven van de verschillende personages. Dit maakte het boek soms onnodig verwarrend. Ik moest mezelf er een paar keer aan helpen herinneren dat ik nu las vanuit het perspectief van een ander personage, en niet vanuit Nadia. Daarnaast vond ik de instant love in het verhaal nogal cliché. Ik hou er niet echt van als personages in boeken direct verliefd zijn, terwijl ze elkaar nog maar amper kennen. Misschien ligt het aan mij, maar dat kwam voor mijn gevoel nogal onrealistisch over.

Het einde liet me achter met een vraag: hoe gaat het nu verder? Het probleem wordt namelijk niet opgelost in deel één van deze serie – wat natuurlijk wel logisch is, want waarom is het anders een serie als alles in deel één al wordt opgelost? – waardoor ik het liefst direct zou willen beginnen met het volgende deel.

Al met al vond ik het een fijn boek om te lezen. Het heeft zowel positieve als negatieve kanten, maar ik weet zeker dat ik het volgende boek in de serie ook ga lezen, zodra deze uitkomt!

Heb jij Zwartspreuk van Claudia Gray ook gelezen? Zo ja, wat vond je ervan?

Liefs,
Charlotte

4 thoughts on “Recensie: Zwartspreuk van Claudia Gray

  1. Ik heb nog steeds die andere serie van Claudia Gray niet gelezen, waar ik wel een beetje geïnteresseerd in ben. Dit klinkt vrij cliché, dus deze ga ik overslaan. Maar wel een goede review!

    1. De Vuurvogel-serie is echt heel goed, dus die kan ik je zeker aanraden! Zwartspreuk was inderdaad best cliché 🙂 dank je!

  2. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dus nog nóóit iets van Claudia Gray heb gelezen, oeps. Wat zou jij zelf aanraden om als eerste te lezen, dit boek of de Vuurvogel serie?

    1. Ik zou beginnen met de Vuurvogel-trilogie! Dat is echt een van mijn favoriete boeken 🙂 Zwartspreuk vind ik echt een stuk minder, eigenlijk…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *