Recensie: Ongehoorzaam van Whitney Gardner

Titel: Ongehoorzaam
Auteur: Whitney Gardner
Uitgeverij: Uitgeverij Q
Publicatie datum: 21 november 2017
Genre: contemporary, YA
Gelezen op: 20 januari 2018
Mijn beoordeling: ★★★★✩

“Ik weet zeker dat ze thuis tegen vrienden, als ze die heeft, over mij zit te kleppen, over hoe dapper ik wel niet ben. Maar ik heb er niet voor gekozen om doof te zijn. Ik heb geen idee waarom ik daarom dapper zou zijn.”

Ik zag Ongehoorzaam voorbijkomen op Instagram en was door de boekomslag eigenlijk direct nieuwsgierig naar het verhaal. De cover is lekker kleurrijk en heeft een super mooie tag als titel, en het vertelt daarnaast ook écht waar het boek over gaat, namelijk een doof meisje dat een passie heeft voor graffiti. Toen ik de synopsis had gelezen op Goodreads werd ik nog enthousiaster en wilde ik direct beginnen met lezen! Ik was verder niet bekend met de schrijfster – ik had nog nooit wat van haar gelezen – en begon het boek dan ook te lezen met niet al te hoge verwachtingen. Uiteindelijk ben ik echt heel blij dat ik dit verhaal heb gelezen, want ik vond het een heel mooi en bijzonder boek!

Ongehoorzaam vertelt het verhaal van Julia. Julia is doof en houdt enorm veel van graffiti spuiten – al is dat natuurlijk wel illegaal. Wanneer haar beste vriendin wordt beledigd via een tekst op de muur van haar school, besluit Julia de dader terug te pakken door hier met graffiti overheen te tekenen. Ze wordt echter verraden door haar beste vriendin. Het gevolg: Julia wordt van school gestuurd, en moet nu zien te overleven op een school waar ze de enige dove leerlinge is.

Julia heeft moeite om zich aan te passen aan haar nieuwe school – ze is een buitenbeentje. Met een opvallende tolk die haar altijd volgt en het feit dat ze ook niet heel goed is in liplezen, is het moeilijk om nieuwe vrienden te maken. De enige uitweg die ze vindt, is dan ook graffiti spuiten. Nadat ze van haar oude school was getrapt had ze haar ouders beloofd om nooit meer illegaal graffiti te spuiten, maar stiekem gaat ze er gewoon mee door.

Al snel komt Julia erachter dat ze niet de enige is die graffiti spuit in haar stad – er is namelijk iemand die over haar kunstwerken heen spuit; iemand die haar tekeningen aanvult. Het frustreert haar dat deze persoon haar altijd een stapje voor lijkt te zijn, en het duurt dan ook niet lang voor ze in een graffitioorlog terecht raakt, met de politie op haar hielen.

Ik vond Ongehoorzaam een heel bijzonder boek. Niet alleen is de protagoniste doof, ze heeft ook nog eens twee moeders en is van Indiase afkomst – genoeg diversiteit dus! Daarnaast is Julia niet zomaar een doof meisje, nee: dit boek laat zien dat Julia gewoon, net als iedereen, heel normaal is, en dat ze niet ‘raar’ is omdat ze niet kan horen. Julia is meer dan alleen haar doofheid, en ik vind het echt super goed dat dit boek dat laat zien! Daarnaast gebruikt Whitney Gardner diversiteit ook op een andere manier – niet iedereen heeft namelijk een ‘perfect’ figuur. Een groot onderwerp uit het boek is het uiterlijk en je zelfbeeld, en dat het niet uitmaakt of je slank bent of juist niet, iedereen is op zijn of haar eigen manier mooi.

“YB is niet dun, maar ook niet dik of lelijk of wat dan ook. Ze is juist mooi. Glanzend haar, blauwe ogen… niet echt skinny, maar wat dan nog?”

Waar ik eerst wel even aan moest wennen, was Julia’s karakter. Ze is niet echt een typisch meisje – Julia is niet snel op haar mondje gevallen en is daardoor nogal vaak brutaal, waardoor ik niet direct een band met haar had. Op een gegeven moment wende ik hier echter aan en begon ik haar wel te mogen, want ze is daarnaast ook heel stoer en durft alles.

De schrijfstijl van het boek vond ik persoonlijk erg goed – het las vlot, met veel gedachtes van Julia, waardoor je echt ‘in’ haar hoofd zat en ervaarde hoe het was om niet te kunnen horen. Daarnaast wordt de geschreven tekst aangevuld met prachtige illustraties van Julia’s tekeningen en gebaren, gemaakt door Whitney Gardner haarzelf. Dit geeft je als lezer echt een beeld van hoe Julia’s graffiti eruitziet, en je leert ook nog eens enkele gebaren kennen van de Amerikaanse gebarentaal.

Wat ik soms wel een minpuntje vond, was de hoeveelheid aan Engelse woorden die werden gebruikt, vooral omdat het gewoon een Nederlandse vertaling is. Ik snap wel dat wij in ons dagelijkse leven soms ook Engelse woorden gebruiken als we praten, denken of schrijven, maar in de vertaling is er best vaak voor gekozen om het Engelse woord te laten staan. Ik lees niet voor niets de vertaling, en had het denk ik wel wat fijner gevonden als deze woorden ook gewoon waren vertaald.

Al met al vond ik het een heel mooi en vooral bijzonder boek. Ik ben zeker niet teleurgesteld en vloog door het verhaal heen! Ook al was Julia soms een moeilijk personage om aardig te vinden (door haar brutale mond), vond ik haar ook heel interessant om over te lezen. Ik kan het boek dan ook zeker aanraden.

Heb jij Ongehoorzaam al gelezen? Zo ja, wat vond jij ervan? Ik ben benieuwd naar jullie mening!

Liefs,
Charlotte

Ik heb een recensie-exemplaar mogen ontvangen van de uitgever in ruil voor een eerlijke recensie. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *