Recensie: Voor ik je loslaat van Marieke Nijkamp

Titel: Voor ik je loslaat
Auteur: Marieke Nijkamp
Uitgeverij: HarperCollins Holland
Publicatie datum: 12 december 2017
Genre: mysterie, YA
Gelezen op: 7 januari 2018
Mijn beoordeling: ★★★★✩

“Hou van me of haat me, dat moet iedereen zelf weten. Alleen wil ik dat het over míj gaat, over wie ik ben, met alles wat ik ben.”

Ik heb Marieke Nijkamps eerste boek, 54 minuten, een tijdje geleden gelezen en vond het toen erg goed. De schrijfstijl sprak me heel erg aan, met veel spanning en mysterie. Toen ik voor het eerst de synopsis las van Voor ik je loslaat was mijn nieuwsgierigheid dan ook direct gewekt! Ik hoopte dat dit weer een boek zou worden dat ik in één keer uit wilde lezen, omdat dat ook het geval was bij 54 minuten. En laat me je alvast vertellen: Voor ik je loslaat heeft mij zeker niet teleurgesteld!

Voor ik je loslaat vertelt het verhaal van Corey, die samen met haar beste vriendin Kyra opgroeit in het gehucht Lost Creek in Alaska. Kyra is altijd nogal een apart meisje geweest – een buitenbeentje voor de rest van de hechte community in Lost Creek, maar daar trok Corey zich nooit iets van aan. Als Corey moet verhuizen vindt ze dit dan ook heel erg moeilijk. Met de belofte om snel weer af te spreken en Kyra die op haar zal wachten, vertrekt ze uit haar geboortedorp om te studeren.

Enkele dagen voordat Corey haar beste vriendin zou komen opzoeken, krijgt ze echter het verschrikkelijke nieuws te horen dat Kyra is overleden. Kyra is drijvend onder het ijs gevonden en alles duidt erop dat ze zelfmoord heeft gepleegd. Corey wil dit echter niet geloven – en haar vermoedens worden alsmaar versterkt als ze terugkeert naar Lost Creek voor de herdenkingsdienst. Lost is veranderd en Corey lijkt wel een buitenstaander. Vastberaden de waarheid achter Kyra’s dood te ontdekken, besluit ze op onderzoek te gaan – wat misschien wel een hele gevaarlijke beslissing is in een dorp dat er alles aan doet om haar geheimen te bewaren.

Zodra ik het boek opensloeg en begon met lezen, zat ik in het verhaal. Het leest erg gemakkelijk, met een prettige schrijfstijl en korte hoofdstukken waar je binnen een mum van tijd doorheen bent. Door de synopsis werd mijn nieuwsgierigheid al gewekt, want een mysterieuze dood en een beste vriendin die achter de waarheid wil komen? Ik ben gek op mysteries en wilde dan ook direct weten wat er was gebeurd!

“Ik wil dat mijn leven betekenis heeft omdat ik het betekenis geef, niet omdat iemand anders zegt dat het zo is. Ik wil dat mijn leven iets betekent omdat ik dingen maak. Omdat ik bemin. Omdat ik de wereld beter maak.”

Het hele boek door wisselt Marieke Nijkamp af met verschillende soorten hoofdstukken: onder andere brieven van Kyra aan Corey, telefoongesprekken en hoofdstukken in de verleden tijd en tegenwoordige tijd. Elk hoofdstuk maakt je nog nieuwsgieriger naar het volgende, waardoor je aandachtig wil blijven doorlezen. De schrijfstijl van Marieke Nijkamp vind ik daarnaast ook erg fijn. Zoals ik al zei las het boek erg vlot, maar het is vaak ook op een soort poëtische, dromerige manier geschreven, met veel emoties en gedachtes van de protagoniste, wat ik persoonlijk altijd erg fijn vind.

De spanning in het boek wordt steeds wat meer opgebouwd, tot je op een gegeven moment het antwoord gewoon moét weten. Waardoor is Kyra echt overleden? Wat is de aanleiding geweest? En vooral: wat heeft Lost Creek precies voor rol gespeeld in Kyra’s dood? Het plot was echt heel erg goed uitgedacht. Marieke Nijkamp onthulde beetje bij beetje een stukje van het antwoord, waardoor het mysterie er goed in bleef. Ik bleef de pagina’s maar omslaan zodat ik eindelijk te weten zou komen wat de antwoorden waren!

Tegelijkertijd lees je (met de hoofdstukken die zijn geschreven in de verleden tijd) hoe het leven van Corey en Kyra vooraf was, waardoor je de personages steeds beter leert kennen. Ik kon me dan ook heel goed inleven in zowel Corey als Kyra. Allebei waren het erg realistische personages die ik vrijwel direct mocht. Ze waren niet perfect, maar gewoon menselijk – ze maakten net als wij allemaal fouten. Corey en Kyra zijn elkaars hartsvriendinnen, hoewel het niet altijd even makkelijk is om zulke goede vrienden te blijven. Vriendschap is ook een erg groot onderwerp in dit boek, en Marieke Nijkamp laat zowel de negatieve als de positieve gebeurtenissen van vriendschap zien.

Het einde zag ik al wel een beetje aankomen, maar dat vond ik op zich niet heel erg. Het past wel bij dit boek, waardoor ik uiteindelijk ook met een tevreden gevoel achterbleef.

Al met al vond ik het een erg goed boek, en het is zeker een aanrader voor iedereen die ervan houdt een mysterie op te lossen! Heb jij het boek al gelezen? Zo ja, wat vond je ervan?

Liefs,
Charlotte

Ik heb een recensie-exemplaar mogen ontvangen van de uitgever in ruil voor een eerlijke recensie. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *